
++ 1 April 2006 ++
วันที่คุ้มค่าที่สุดในชีวิตวัยรุ่นของชั้น
วันที่รอคอยมานานแสนนาน
หลังจากที่มีอุปสรรค์มากมาย
ครั้งแรกในชีวิตที่เราได้ดูฟลัวเล่นสด
และเจอนักร้องที่แอบปลื้มอีกหลายคน
ครั้งแรกที่เราได้ไปกับนิดสองคน
ครั้งแรกที่แม่ปล่อยให้ไปสยามกับเพื่อน
คงจะเพราะเราอยู่ ม.ปลายแล้วล่ะมั้ง
เมื่อวานจะเป็นวันที่อยู่ในความทรงจำดีๆ
ของเราตลอดไป...

ตอนบ่าย 2 นิดโทรมาบอกว่า
เกิด accident ขึ้นกับรถมัน
สายน้ำมันรถขาด ประมาณนั้น
โทรมาบอกด้วยความตกใจสุดขีด
ไอเราก็ไม่รู้จะปลอบมันยังไง
แถมยังหัวเราะมันซะอีก
งี่เง่าจริงๆเลยแฮะเรา
เราออกจากบ้าน บ่าย 2 ครึ่ง
กะว่าคงไปถึงซักบ่าย 3 ถ้ารถไม่ติด
ผู้เชี่ยวชานที่ไปสยามเป็นประจำ
บอกมาว่า บ่ายๆ รถไม่ค่อยติด
แต่เมื่อวาน มันติดผิดปกติจริงๆ
เลยอุส่าห์เลี่ยงไปขึ้นรถไฟฟ้ากับแม่
นิดโทรกลับมาตอนที่เรากำลัง
เดินขึ้นไปสถานนีรถไฟฟ้า
บอกว่า รถมันซ่อมใกล้เสร็จแล้ว
ยังไม่ถึงเหมือนกัน ซะอย่างงั้นเลย - -"
แต่ก็เอาเถอะ ให้เราไปรอมันน่าจะดีกว่า
ก็เราอยู่กับแม่ แต่มันรอคนเดียวนี่หน่า

รอไปซักพัก นิดก็ยังไม่มา
ก็เลยไปเอาบัตรกับพี่อ้อนก่อน
ไปถึงร้านพิซซ่าด้วยความเปิ่นสุดขีด
ก็ไม่เคยเจอคนในบอร์ดเลยนี่หน่า
เค้าใส่เสื้อยืด we are flure กัน
เลยเสื้อดำซะทั้งโต๊ะ (คิดว่าต่อต้านการเลือกตั้ง)
ไปนี่พูดไม่ออกเลยว่า จะมาเอาบัตร
ตะลึงกับความสวยของพี่อ้อน (มะเกี่ยวๆ)
จนพี่เค้าทัก ว่ามาเอาบัตรหรอ
ก็เลย ได้บัตรมา ฮ่าๆ อายเค้านะเนี่ย เปิ่นมากๆ

นิดมาถึงสยามบ่าย 4 กว่าๆ ได้
ก็เลยไปดูโมโนโทนกันก่อน
ได้ดูพี่เบนร้องให้โมโนโทนพอดี
แอบชอบโมโนโทนมานานละ
แต่ชอบเพลงมากกว่าชอบนักร้อง
ก็เลยไม่ได้สนใจดูเท่าไหร่
แล้วนิดก็พาเดินวนไปวนมา
ถ้ามาคนเดียวเราคงหลงทางแน่ๆ
ไม่ชินกับการเดินสยามอะ - -"
ลืมบอกไปว่าเราไปถึงสยามตอนที่
พี่บอยตรัย กำลังแจกลายเซ็น
หน้าร้านดีเจสยามพอดีด้วย หะๆ
ถ้ารถไม่ติดนะ คงได้ดูพี่เค้าร้องเพลงแล้ว
เอาเหอะ ได้เจอแวบนึงก็ยังดี 555+

ส่วนจุดมุ่งหมายที่แท้จริงของเรา
นั่นก็คือ
"เล็กชิ้นสด Flurespective"
By 104.5 Fat Radio
และรองเท้า Dr.Martens
ฉลองครบ 46 ปี (อายุเท่าแม่เรา 55+)
ถ่ายรูปบัตรไว้ในมือถือ
ไว้หาสายดาตาร์ได้แล้วจะเอาลงคอม
โชคดีที่ไม่ต้องลงทะเบียน
เพราะคิวยาวสุดๆ แอบดีใจที่ตอนแรกๆ
โทรไม่ติด ถึงได้บัตรจากบอร์ด
ก็เลยมีเวลาเดินเล่นก่อนเข้างานอีก
ไปถึงพยายามทำเนียน
เกาะๆกลุ่ม We Are Flure เข้าไว้
พอเห็นพี่อ้อนอยู่หน้าๆเวที
ก็เลยไปยืนขอความเห็นใจแถวนั้น
พี่อ้อนก้เรียกให้ไปยืนด้วยกัน หุหุ
สบายไป อยู่ตรงฝั่งที่พี่เท็ดดี้เล่นซะด้วย

วงเปิด Sleeping sheep
วงแกะหลับ แต่เล่นซะจนเราหลับไม่ลง
เล่นมันส์มากๆ แต่คนดูยืนนิ่งเลย
เราดันอยู่ใกล้ๆลำโพง โหยยย
หูชาไปข้าง หัวใจนีเต้นตามเสียงกลอง
แล้วกลองเค้านี่ก็รัวซะ
แค่ฟังยังเหนื่อย เล่น 5 เพลงแหนะ
แถมมีการบอกว่า ฟลัวเล่นเป็นวงปิดให้พวกเค้า
แบบว่าฮามากมายอะนะ
แถมโดนดีเจปาล์ม+อุ๋ยอำว่าจะเล่นถึงเที่ยงคืน
คงเชื่ออยู่หรอก มันวันเอพริ้วฟลูเดย์
จะว่าไปแล้วเราหลอกคนไว้ในเอ็มเยอะ
เมื่อปีก่อนอะนะ 555+
ยังดีปีนี้รอดตัวไปเพราะไม่ได้เล่นเอ็ม

ในที่สุดฟลัวก็มา กรี้ด~~
เห็นพี่เท็ดดี้แบบเต็มๆเลยอ่า
อยากจะละลาย กรี้ดกร๊าด
พี่คิวเราต้องชะเง้อดู
ส่วนพี่อ้น พี่วิ พี่เอิร์ธ มองเห็นแวบๆ
เพลงแรก เพลงภาษาญี่ปุ่นเพลงเดียวของฟลัว
ไม่คิดว่าพี่คิวจะจำเนื้อได้ 555+
แล้วก็เล่นเพลงในทุกอัลบัม
จำไมได้ว่าเพลงไหนมาก่อนเพลงไหน
มีความหลัง หยั่งรู้ คนที่รออยู่
เรื่องเดียว บอก Youth
ที่แน่ๆ เราเดาถูกว่าพี่เบน จะต้องมาขึ้นเวทีฟลัวต่อ
ร้องเพลงไม่แคร์ กับอีกเพลง
แล้วก็มีพี่นาเดีย มาร้องเพลงฮันนีมูน
แล้วก็ให้ฟลัวเล่นเพลงคนไม่พิเศษให้
เล่นไปซักพัก พี่เท็ดดี้เก็บกด
ใส่ทำนองหนักๆไปซะเต็มที่
พอพี่นาเดียแซว
พี่เท็ดดี้บอกว่า ผมวงร็อคนะฮะ
ฮามากมายอะ
ที่ไม่ได้คิดว่าจะมา ก็คือ
พี่โต๋!! ดีใจมากๆ แบบว่า โครตชอบเลยอ่าเรา
เค้ามาพร้อมกับเปียโน
แล้วก็ร้องเพลงคนไม่พิเศษกับพี่นาเดีย
เจ้าของเพลงกับคนที่มาร้องใหม่ร้องคู่กัน
อัดวีดีโอในมือถือไว้นะ แต่ไม่ได้ยินเสียงนักร้อง
ได้ยินเสียงคนดู(คนถ่าย) ไปเต็มๆ
ต่อจากนั้น B5 มากันเกือบครบวงเลย
ก็นะ พี่คิว พี่เบน พี่โต๋ มากันอยู่แล้ว
พี่เค้กก็มาอีกคน ขาดพี่มาเรียม
ก็ร้องเพลงของ B5 เพลงก่อน
แล้วก็ รักที่เพิ่งผ่านพ้นไป กับ รักไม่ยอมเปลี่ยนแปลง
ฮาพี่เบน ร้อง ปับปา ปาดี๊ดา ไม่ยอมเลิก
และแล้ว B5 ก็ไป หลังจากร้องไปหลายเพลง

ต่อจากนั้น ฟลัวก็มาร้องเพลงสบายๆ
ต่อจากอารม B5 อะแหละนะ 55+
เช่น เพลงสุริยุปราคา
พี่คิวร้องกับกีตาร์ตัวเดียว โดยพี่เท็ด
แล้วก็ตื่น ชอบเวอชั่นที่ฟลัวเล่นสดจริงๆ
แล้วก็มีแขกรับเชิญท่านสุดท้าย
คือพี่อรอรีย์ เจ้าของเพลง ระหว่างเรา
มาร้องเพลงเดี่ยว 1 เพลง แล้วก็ต่อด้วย ระหว่างเรา
ตอนท้ายๆเพลงพี่คิวก็ออกมาร้องคู่กัน
จากนั้นฟลัวก็เล่นเพลงแบบว่า ใส่กันเต็มที่
ตั้งแต่ เธอจะมีชีวิตอยู่ต่อไป
ปล่อยไปตามหัวใจ เปลี่ยน
และส่งท้ายด้วยฤดูที่ฉันเหงา
พอฟลัวทำท่าว่าจะกลับไป
เสียงคนดูก็เรียกร้องให้เล่นต่อ
ฟลัวก็ออกมาเล่นเพลง ลมหายใจ
เวอชั่นฟลัว เป็นเพลงส่งท้าย
(ศิลปินเบอเกอรี่ ไปงานไหนมักจะร้องเพลงนี้)
และแล้วคอนเสริตก็จบลง
ดีเจของแฟตเรดิโอ กับศิลปินทุกคนที่มา
ก็มาถ่ายรูปรวมกัน
ก็เลยได้รูปพี่ปิง โมโนโทนด้วย
ชอบมากมาย ฟังแทบทุกวันเลย
ช่วงดีเจปิงปิงเนี่ย หุหุ

งานจบลงไปเมื่อวาน
แต่ทุกความทรงจำ ยังคงอยู่
เป็นความประทับใจ ที่เราจะไม่มีวันลืม
เป็นวันที่เรา มีความสุขที่สุด
ขอบคุณอะไรก็ตาม
ที่ทำให้เมื่อวานเป็นวันที่คุ้มค่ามากที่สุด
ขอบคุณ ที่ทำให้เรา ได้ยินเคียงข้าง
คนที่เรารักมาตลอดปีกว่าๆตั้งแต่รู้จักกัน
ถึงแม้จะเป็นแค่ในฐานะเพื่อนก็ตาม
แค่เท่านี้ เราก็ไม่ต้องการอะไรมากกว่านี้แล้ว

เพลง ตื่น Flure เวอชั่น Live
เพลงนี้ แทนความรู้สึกเมื่อวานนี้ได้ดีจริงๆ
เหมือนกับความฝัน แต่มันเป็นความจริง!!
ปล. เมื่อวานไปนี่ฟรีทุกอย่างอะเรา
ขนาดค่าน้ำนิดยังเป็นคนจ่ายเลย 555+
เป็นฟรีคอนเสริต ที่สุดคุ้มจริงๆ
เล็กชิ้นสด รับประกันคุณภาพ 55+

edit @ 2006/04/02 13:32:54
แต่พี่อยู่ฝั่งพี่วิ แหน่ะ...แต่ก็ได้บัตรมาจากพี่อ้อนเหมือนกัน....ต้องขอบคุณพี่อ้อนจิงๆ,,ถ้าไม่มีพี่อ้อน เราก็คงไม่ได้มาดู