วันนี้วันอำลา ม.6

มันควรจะเป็นวันน่าเศร้านะ ว่ามั้ย??

แต่สำหรับเรามันไม่มีผลเท่าไหร่อะ

แต่ก็แอบเสียดายที่คนน่ารักๆไปซะแล้ว

ม.6 รุ่นนี้ เป็นรุ่นที่ทอมหล่อสุดในร.ร.ก็ว่าได้

ตอนเช้าก็มีพิธี รับเหรียญ เหมือนๆทุกปี

ตอนกลางวันมองพวกพี่ๆเค้าถ่ายรูปกัน

ถ่ายกันกลางสนาม เป็นจุดสนใจของรุ่นน้องมากๆ

ตอนเลิกเรียนพี่ ม.ปลายก็เล่นกันเหมือนๆเดิม

สายใครสายมัน (ปีหน้าชั้นก็ได้ร่วมด้วยละ)

แล้วเด๋วตอนเย็นยังมีงานเลี้ยงอำลา ม.6 อีก

วันนี้วันชี้ชะตาของเด็ก ม.3

ประกาศผลสอบเข้า ม.4

เราก้อตื่นเต้นแทนเพื่อนๆไปด้วย

ตัวเองยังไงก็เลือกภาษาอะนะ

มันคงไม่มีทางปัดไปสายอื่น

ก็เลยไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นซักนิด

แต่คาบสุดท้าย เค้าประกาศผล

มีคนแอบลงไปดู แล้วก็ขึ้นมาบอกว่า

ได้ที่เท่านั้นเท่านี้บ้างล่ะ

ทีนี้ เราก็เริ่มเครียดแล้วคร่ะ - -"

หนังสือก็ไม่ได้อ่าน สอบไปงั้นๆ

ถ้าผลชั้นออกมาห่วยนี่อายเค้าตาย

รู้งี้อ่านหนังสือไปก็ดี เหอๆ

และแล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึง

เลิกเรียน เบลล์กับเบนรีบวิ่งลงจากตึกก่อนใคร

ส่วนเราเดินตามไป หลังพวกมัน

ขนาดวิ่งลงไปกันแล้ว บอร์ดหน้าห้องปกครอง

ยังมีคนมุงอยู่เต็มไปหมด - -"

สายภาษาพอดูได้อยู่สายเดียว ก็เลยไปชะเง้อๆดู

คิดว่าจะต้องไล่ไปเป็นสิบๆที่

แต่ดูไปไม่กี่ชื่อ ก็เห็นว่า...

ชั้นได้ที่ 6 !!

สำหรับคนอื่น อาจมองว่า

ที่ 6 ของสายภาษา มันไม่เห็นจะน่าภูมิใจ

แต่สำหรับเรา มันเป็นตัวบอกอนาคตอย่างนึง

อย่างน้อยเราก็ทำสำเร็จไปครึ่งทาง

ถ้าเราตั้งใจกว่านี้ เราก็มีสิทธิ์จะได้ที่ดีๆได้

แล้วภาษาปีนี้ก็ใช่ย่อย คนเก่งนี่ไม่น้อยเลย

แต่ก็ยังประมาทไม่ได้ เพราะหลายคน

เก่ง แต่คราวนี้ไม่ได้ตั้งใจทำข้อสอบ

เอาเหอะ อย่างน้อยเราก้อมีกำลังใจจะเรียนละ

ตอนอยู่ ม.3 นี่ ชั้นได้ที่ เกือบ 30 จาก 46 คน

ห้องเรามันเป็นห้องเด็กเก่งอะนะ

ถ้าอยู่ห้องวิทย์ เราคงแย่กว่านี้เยอะแน่ๆ - -"

สรุปห้องวิทย์รับ 65 คน คำนวน 60

เศษที่เหลือปัดมาภาษา เดิมภาษามี 32 คน

ตอนนี้เป็นเท่าไหร่ไม่รุ จำไม่ได้

แต่มีเรื่องน่าเสียใจอยู่เรื่องอะนะ

เพื่อนรักของเราเข้าสายวิทย์ไม่ได้

แต่ก็ไม่เป็นไรนะ มันยังมีเราอยู่เป็นเพื่อนอะ

แต่ใจมันคงไม่อยากอยู่ ก็ไม่เป็นไร เราก้อเข้าใจ

การที่ฝันมันถูกทำลายตั้งเริ่ม มันเป็นอะไรที่..

น่าเสียดายและน่าเสียใจล่ะมั้งนะ

เรื่องน่าดีใจอีกเรื่อง ถึงมันจะเป็นเรื่องเล็กๆน้อยๆ

เมื่อวานไปสอบอ่านกับมิสเฟย์

ได้ 8 แล้วมิสเค้าบอกว่า น่าจะลองฝึกอีก

อาจะได้เต็ม เค้าให้โอกาสแก้ตัววันนี้

แล้วเมื่อวานเราก็กลับไปฝึกฟัง แล้วก็อ่าน

แล้ววันนี้เราสอบใหม่ มิสเค้าก็ชมใหญ่

ว่าแค่วันเดียวพัฒนาการดีขนาดนี้

แล้วยิ่งเราเลือกสายภาษา ถ้าเราตั้งใจฝึกฝน

เค้าบอกว่ารุ่งแน่ๆ โหย ดีใจเป็นบ้า

ผลสอบออกมาก็ดี แถมยังมีมิสเฟย์ชมอีก

อนาคตกรู มันไม่แย่อย่างที่เคยคิดแล้วล่ะ

แต่ความสุขมักอยู่กับเราไม่นาน

ถ้าอยากให้มันอยู่นานๆ

ก็คงต้องพยายามคว้ามันมา จริงมั้ย??

และเรื่องที่น่าดีใจที่สุด

เรื่องหัวใจ~*

แค่เค้าตอบเมลเรา เราก็ดีใจมากๆแล้ว

อ่านเมวไปดีใจจนน้ำตาจะเล็ด

อย่างน้อย ที่กรูทำมาตลอด 1 ปี

มันก็ยังพอมีความหมาย สำหรับเค้าบ้าง

ถึงแม้จะไม่มีวันได้หัวใจเค้าก็ตาม

แต่เราก็ดีใจมากๆ ดีใจมากที่สุดเลย

อยากให้ทุกๆวันเป็นแบบวันนี้จัง...

สัปดาห์สุดท้ายของ ม.3/1

อีก 2 วัน อีกแค่ 2 วัน... มันก็จะหมดไป

ช่วงเวลานี้ กรูมีความสุขที่สุด

(ถึงเมื่อวานจะแอบๆเหงาก็เหอะ)

จะเก็บช่วงเวลาดีๆเหล่านี้ไว้ตลอดไป...

วันนี้เป็นวันที่เขียนเฟรนชิพเยอะสุดๆ

แลกกันเขียนแทบทั้งห้องเลย

ก็เพิ่งมาเริ่มเขียนกันไม่กี่อาทิตย์ - -"

ไม่ทันให้เขียนทั้งห้องแน่ๆ

กะว่าจะให้คนที่มันจะออกแน่ๆเขียนทุกคน

แล้วก็เพื่อนสนิทๆพอล่ะนะ

วันนี้ลงเพลง หยั่งรู้ ของฟลัว

โค-ตะ-ระ ตรงกะความรู้สึกเราตอนนี้เลย